W wieku 55 lat postanowiłam nie komplikować sobie już życia, opowiem, jakie wnioski wyciągnęłam

Z wiekiem coraz częściej chce się spędzać czas w ciszy, pospacerować po parku, poczytać książkę, posiedzieć nad morzem lub przejść się promenadą w jakimś urokliwym mieście. Czasem nie chce się słuchać czyichś opowieści, gadaniny. Ale to nie dotyczy czasu spędzanego z wnukami. Chce się łapać każde ich słowo, oni są prawdziwym szczęściem.

Z każdym rokiem coraz częściej zauważam u siebie, że coraz mniej obchodzi mnie opinia innych ludzi, to co myślą o mnie. Ale jeśli ktoś naprawdę zaczyna mnie denerwować radami, krytyką, używam frazy: “To wcale nie tak. W rzeczywistości jestem jeszcze gorsza!”

Zawsze to pomaga pozbyć się niepotrzebnych ludzi, ale przy tym nie żywię do nich żalu. Z wiekiem łatwiej mi przebaczać swoim krzywdzicielom, eliminować z życia niepotrzebne osoby, coś zmieniać w swoim życiu i zaczynać od nowa.

Uważam, że z wiekiem łatwiej jest coś zmienić w życiu. Przez swoje życie zmieniłam wiele zawodów. Pracowałam jako lekarz, pracownik fabryki, prezenterka radiowa. I uważam, że to kolosalne doświadczenie dla mnie, a przede mną jeszcze więcej ciekawych rzeczy i dużo nowości.

Z wiekiem coraz mniej martwię się o pracę, mam zbyt wiele doświadczenia, które mogę zrealizować w różnych dziedzinach życia i w każdej branży. Myślę, że na to wpływa nie tylko wiek, ale i doświadczenie, które nagromadziłam przez długi okres życia.

Z wiekiem coraz mniej martwię się o to, że nie znajdę pracy lub ją stracę. Jestem przekonana, że doświadczenie, nagromadzone przez lata życia, pomoże mi zrealizować się w każdej dziedzinie.

Przestałam lubić skomplikowane przepisy, zaczęło mi się podobać wszystko proste, na przykład bardzo lubię położyć na pomidora liść zieleniny, ser, wszystko skropić oliwą, bo im prostsze jedzenie, tym jest zdrowsze. Szybkie sałatki, lekkie śniadania, to jest to, czego teraz potrzebuję.

Dla mnie najważniejszą cechą w człowieku jest dobroć i uczciwość. Takie osoby wydzielają specjalną atmosferę ciepła i spokoju. Bo mogą słuchać i słyszeć. Z nimi można posiedzieć w ciszy, posłuchać ciszy.