— Tak, z ciebie żadna gospodyni. Rzeczy rozrzucone po całym mieszkaniu, bałagan

Trzy lata temu poznałam swojego przyszłego męża.

Najpierw, jak to się zwykle robi, po prostu się spotykaliśmy, a kiedy sprawdziliśmy swoje uczucia, Iwan zrobił mi oświadczyny. Teraz mój mąż ma 3 lata, przyjechał do stolicy, żeby się uczyć, potem pracował. Nie miał własnego mieszkania, wynajmował razem z przyjaciółmi, a potem z kolegami z pracy.

Nie powiem, że zarabiał dużo, ale firma, w której zajmował ważne stanowisko, się rozwijała, miał szanse na awans na drabinie kariery. Moja sytuacja mieszkaniowa była inna – rodzice kupili mi dwupokojowe mieszkanie.

Mieszkałam z nimi do ślubu, a swoją nieruchomość wynajmowałam, żeby pomóc w spłacie kredytu. Do czasu ślubu był już całkowicie bez długów, trzeba było tylko zrobić remont po lokatorach.

Wielkiego, wystawnego wesela nie chciałam, postanowiliśmy skromnie się pobrać i uczcić to w gronie rodziny. Rodzina męża nie przyjechała. Ze swoją teściową poznałam się przez Skype’a, głównie tak się komunikowaliśmy. Wydawała mi się sensowna, ale tak myślałam, dopóki nie spotkałam się z nią osobiście.

Pewnego dnia wróciłam z pracy, a mąż powiedział mi, że jego mama już w drodze, jedzie w odwiedziny.

— O, dlaczego wcześniej mi nic nie powiedziałeś? Muszę posprzątać w domu, przygotować coś smacznego. Kiedy zdążę pojechać do sklepu?

— Moja mama jest skromna. Nie potrzeba żadnych przysmaków, co jest w lodówce, tym nas poczęstujemy. Ja ją jutro spotkam, a wieczorem się poznacie.

Następnego dnia zrobiłam sobie wcześniej wolne z pracy, wpadłam do sklepu. Chciałam pokazać teściowej, że jestem dobrą gospodynią. Ale w domu czekała na mnie niespodzianka – mama Iwana porządkowała moją szafę, a samego męża nie było w domu. Nie podobało mi się, że wtrąca się w moje rzeczy, ale nie mogłam zaczynać znajomości od skandalu. Kupiłam tort, zaprosiłam ją na herbatę do kuchni. Na moje zaproszenie teściowa spojrzała na mnie z pogardą i od razu zaczęła pouczać.

— Tak, z ciebie żadna gospodyni. Rzeczy rozrzucone po całym mieszkaniu, bałagan.
Zastygłam z wrażenia po takim przywitaniu. Mam taki charakter, że nie zaczęłam milczeć.

— W swoim mieszkaniu sama decyduję, kiedy sprzątać, co gdzie składać. Gdyby twój syn ostrzegł mnie o twojej wizycie, starałabym się wszystko posprzątać. Jeśli nie widzisz, to u nas trwa remont, więc nie mam ochoty tracić czasu na generalne porządki. I tak, pracuję, a nie siedzę w domu i dmucham kurz.

— Powinnaś trochę ukrócić swój ton. Spójrz, będzie gospodynią w mieszkaniu mojego syna, a tu podnosi głos na mnie. Myślisz, że jeśli on się na ciebie ożenił, to od razu stałaś się tu gospodynią?

— Co? Nie zrozumiałam? Czyje to mieszkanie?

— Mój syn! A ty nie wiedziałeś! Kupił je, więc zamknij swoje usta.

Po jej słowach całkowicie mnie zatkało. Wyjęłam dokumenty na mieszkanie i wsunęłam jej pod nos. Zaczęła mi mówić, że on ją z jakiegoś powodu wpisał na mnie. Musiałam jeszcze raz wskazać jej datę zakupu nieruchomości.

W tym momencie Iwan wrócił do domu. Straciłam wszelką chęć do rozmowy z nimi, więc po prostu się spakowałam i poszłam spać do rodziców. Niech sam sobie radzi z matką. Rano wróciłam do domu, a tam nikogo nie było, teściowa wyjechała do domu.

Wieczorem po pracy mąż przyszedł, zaczął mi mówić, że bardzo nieładnie postąpiłam z jego mamą. Jeszcze się obraził na mnie! Sam oszukał, a ja jestem winna! To jeszcze czego. Po tym incydencie nie mogę go nawet zobaczyć.