Mam napięte relacje z mamą i nie chcę jej widzieć u siebie w domu, ale ona chce odwiedzić wnuka. Co robić?

By admin in CIEKAWE 05.07.2024

— Do dwudziestego roku życia mama trzymała mnie pod ścisłą kontrolą, nadzorując każdy mój krok. Ciągłe telefony, wiadomości i pytania były nieodłączną częścią mojego życia. Mama nawet przeglądała moje wiadomości na portalach społecznościowych, kiedy byłam na uczelni. O ósmej wieczorem nalegała, żebym była w domu — opowiada 29-letnia Małgorzata.

Małgorzata była wychowywana tylko przez mamę — ojca nigdy nie widziała. Anna mówiła, że przypadkowo zaszła w ciążę z żonatym mężczyzną. Obiecał, że nie będzie się mieszał w ich życie i nie będzie rościł sobie praw do dziecka, jeśli ona nie będzie żądać alimentów i nie ujawni jego tajemnicy. Tak też się rozeszły ich drogi.

— Nie było mi przykro z powodu braku ojca, mamina miłość mi w zupełności wystarczała. Nawet za bardzo. Mama bardzo bała się, że popełnię błąd. Na uczelni czekała na mnie przy drzwiach, aby po zajęciach od razu wracała do domu. Koleżanki już zakładały rodziny, a mama nie pozwalała mi spotykać się z chłopakami — skarży się Małgorzata. Wszystko skończyło się tym, że Małgorzata spakowała rzeczy i uciekła z domu. Najpierw mieszkała u koleżanki, potem poznała Andrzeja. Wynajęli mieszkanie i zaczęli budować wspólne życie. Kiedy ich związek stał się poważny, Andrzej nalegał, aby Małgorzata pogodziła się z mamą.

— Mama była w szoku. Zaczęła mnie obrażać, krzyczeć, twierdząc, że Andrzej mnie zostawi z dzieckiem i ucieknie. Groziła policją. Wszystkie nasze rozmowy przeradzały się w kłótnie. Nawet próbowała manipulować swoim zdrowiem, ale nie poddawałam się — wzdycha Małgorzata.

Z czasem wszystko ucichło. Anna nagle zrozumiała, że Andrzej to dobry chłopak. Dowiedziała się, gdzie pracuje, ile zarabia, jak traktuje jej córkę, i uspokoiła się. Rok później para wzięła ślub. Wszystko byłoby dobrze, gdyby Anna ostatecznie się pogodziła. — Zaczęła rządzić nie tylko mną, ale i moim mężem. To lustro źle powiesił, to półki nie przymocował, to zarobki małe. Jeszcze mi dawała instrukcje: ile razy dziennie gotować i myć podłogę. Kiedy pojawiła się możliwość przeprowadzki do Krakowa, nawet się nie zastanawialiśmy. W dwa dni spakowaliśmy rzeczy i wyjechaliśmy. Mama, oczywiście, urządziła histerię — opowiada Małgorzata.

W Krakowie młoda rodzina szybko się urządziła. Kupili mieszkanie i samochód. Wkrótce Małgorzata miała zostać mamą. I wtedy Anna postanowiła przyjechać, żeby pomóc z wnukiem. Ale nikt jej nie zapraszał. — Powiedzieliśmy jej wprost, że nie trzeba przyjeżdżać. Nie potrzebuję pomocy. Ale ona jakby tego nie słyszy. Mówi, że jest doświadczona, a ja nawet nie trzymałam dziecka na rękach. Twierdzi, że boi się powierzyć nam dziecko i już przygotowała wyprawkę — mówi Małgorzata.

Ona rozumie, że z mamą nie da się żyć. Mama będzie wszystko krytykować, rozdawać rady i psuć atmosferę w rodzinie. Właśnie dlatego przyszła mama nie chce, aby jej matka przyjeżdżała.

— Do dwudziestego roku życia żyłam pod ścisłą kontrolą mamy. Każdy dzień był wypełniony jej telefonami, wiadomościami i nieskończonymi pytaniami. Nawet czytała moje wiadomości na portalach społecznościowych, kiedy byłam na uczelni. Mama nalegała, żebym była w domu o ósmej wieczorem — wspomina 29-letnia Małgorzata.

Wychowywała ją tylko mama — ojca nigdy nie widziała. Anna mówiła, że przypadkowo zaszła w ciążę z żonatym mężczyzną. Obiecał, że nie będzie się mieszał w ich życie, jeśli ona nie będzie żądać alimentów i nie ujawni jego tajemnicy. Tak też się rozeszły ich drogi.

— Nie czułam się pokrzywdzona z powodu braku ojca, mamina miłość mi w zupełności wystarczała. Nawet za bardzo. Mama bardzo bała się, że popełnię błąd. Na uczelni czekała na mnie przy drzwiach, aby po zajęciach od razu wracała do domu. Koleżanki już zakładały rodziny, a mama nie pozwalała mi spotykać się z chłopakami — skarży się Małgorzata. Wszystko skończyło się tym, że Małgorzata spakowała rzeczy i uciekła z domu. Najpierw mieszkała u koleżanki, potem poznała Andrzeja. Wynajęli mieszkanie i zaczęli budować wspólne życie. Kiedy ich związek stał się poważny, Andrzej nalegał, aby Małgorzata pogodziła się z mamą.

Ona rozumie, że z mamą nie da się żyć. Mama będzie wszystko krytykować, rozdawać rady i psuć atmosferę w rodzinie. Właśnie dlatego przyszła mama nie chce, aby jej matka przyjeżdżała.

Ta historia stała się mroczną stroną życia Małgorzaty. Próbowała wyrwać się spod nadmiernej kontroli matki, ale okazało się to niełatwe. Małgorzata długo czuła się przytłoczona, nie mając możliwości podejmowania samodzielnych decyzji. Nawet po ślubie matka nadal ingerowała w jej życie, co prowadziło do konfliktów i stresu.

Przeprowadzka do Krakowa była próbą rozpoczęcia nowego życia, ale nawet na odległość Anna nie dawała spokoju. Małgorzata bała się, że matka zniszczy jej rodzinne szczęście, dlatego opierała się jej ingerencjom. Nie chciała, aby jej dziecko dor

astało w atmosferze ciągłej kontroli i krytyki.

Teraz Małgorzata stoi przed trudnym wyborem: przyjąć pomoc matki i ryzykować dobro rodziny albo postawić na swoim i próbować poradzić sobie sama. Rozumie, że musi nauczyć się być samodzielna i chronić swoją rodzinę przed toksycznym wpływem matki. Jednak wymaga to ogromnych wysiłków i wewnętrznej siły, której czasem jej brakuje.

Każdego dnia Małgorzata czuje, jak napięcie rośnie. Wie, że przed nią jeszcze wiele trudności, ale wierzy, że zdoła je pokonać. Jej głównym pragnieniem jest zbudowanie szczęśliwego życia dla swojej rodziny, wolnego od mrocznej przeszłości i ciągłego nacisku.

Share this: