Kiedy jesteśmy w towarzystwie przyjaciół mojego męża, nie poznaję go: gdzie się podziewa miłość, czułość i troska?

– Jak zdecydowałaś się na rozwód? – pytanie Alicja zadała nagle, zmuszając mamę do przysunięcia się do kuchennego taboretu z zaskoczenia.

– Dlaczego? W czym rzecz? Przecież wszystko było w porządku! Nie śpiesz się z takimi decyzjami! – mama była w szoku i nie rozumiała, co się dzieje.

– To nie jest nic spontanicznego. Mój mąż systematycznie mnie upokarza i cieszy się swoim poczuciem ważności moim kosztem – Alicja westchnęła. – W tych momentach czuję się bezbronna, jak ofiara. Nie dzieje się to codziennie, tylko w określonych okolicznościach, ale już dłużej tego nie mogę znieść.

Mama Alicji i inni krewni nie mogli zrozumieć, dlaczego młoda kobieta podjęła taką decyzję. Przecież Damian wydawał się idealnym mężem, który rozpieszczał Alicję uwagą i troską:

– Moja synowa żyła jak w raju, a teraz to porzuca? Niech się rozwodzi, ale potem tego pożałuje. Mężczyzna taki jak Damian jest na wagę złota. Nie zasługuje na takie traktowanie.

Alicja i Damian wzięli ślub rok temu, a wesele, zorganizowane na życzenie i koszt rodziców, było wspaniałe. Jednak po ślubie coś zmieniło się w zachowaniu męża. Alicja nie zauważała takich momentów, zanim została jego oficjalną żoną.

– Przed ślubem spotykaliśmy się rok – opowiada Alicja. – Oczywiście, były nieporozumienia, ale nie widziałam takich zmian po ślubie. Wydawało się, że się powstrzymywał. Ale teraz to jakoś nie do pogodzenia: miesiąc jest złotym mężem, a potem na kilka dni zmienia się w kogoś innego.

Damian rzeczywiście był troskliwym mężem, gotowym do wykonywania obowiązków domowych i obsypywania żony prezentami. Opiekował się Alicją i był z niej dumny przed swoimi krewnymi. Wszystko było wspaniałe, dopóki nie znajdowali się w towarzystwie jego przyjaciół lub nie przyjmowali ich gości.

– Pierwszy raz pojechaliśmy na ośrodek wypoczynkowy z przyjaciółmi Damiana kilka miesięcy po ślubie – wspomina Alicja. – Do tego czasu mąż nie szczególnie kontaktował się ze swoimi przyjaciółmi, albo działo się to bez mojego udziału. Na urodzinach jednego z nich postanowił pokazać swoją inną stronę.

W towarzystwie było kilka dziewczyn, w tym Alicja, jej przyjaciółka i kuzynka. Damian zaczął pić trochę wina, nie był przyzwyczajony do alkoholu, i nagle jego zachowanie się zmieniło:

– “Przynieś sok z domku” – nagle Alicja usłyszała to polecenie od męża. Wcześniej nigdy nie zwracał się do niej w ten sposób.

– Patrzył na mnie, jakbym była nikim – westchnęła Alicja. – I tak trwało cały wieczór: “Milcz, nie pytano cię. Siedź i nie rzucaj się w oczy, mężczyźni rozmawiają.”

Po tym wieczorze Alicja była urażona i zdziwiona. Zrozumiała, że zachowanie męża było tylko grą na pokaz.

Alicja poczuła niechęć do nowej strony Damiana, którą zobaczyła na ośrodku. Był to absolutny kontrast z osobą, którą wydawał się na co dzień. Wieczór po spotkaniu z przyjaciółmi Damian był milczący i napięty. Nie okazywał zainteresowania Alicją, nawet nie przeprosił za swoje zachowanie. Wydawało się, że żyje w dwóch różnych światach.

Z biegiem czasu takie przypadki zaczęły się powtarzać. Zawsze, kiedy byli w towarzystwie jego przyjaciół, Damian stawał się niedostępny i zimny. Alicja nie mogła zrozumieć, dlaczego tak się zmienia w obecności swoich kolegów. Czuła się upokorzona i nieszczęśliwa, ale z jakiegoś powodu nie odważyła się konfrontować z nim przy przyjaciołach.

W końcu Alicja postanowiła wyjaśnić sytuację. Usiadli i zaczęła rozmowę:

– Damian, dlaczego mnie upokarzasz, kiedy jesteśmy w towarzystwie twoich przyjaciół? Dlaczego mnie nie wspierasz?

Damian zmarszczył brwi, a jego odpowiedź była zimna:

– Alicja, to nie miejsce na takie rozmowy. Mężczyźni muszą być mężczyznami w towarzystwie. Nie rozumiesz tego?

Alicja była oszołomiona taką odpowiedzią. Nie mogła zaakceptować tego, że męskość dla Damiana oznaczała poniżanie własnej żony. To nie było to, czego oczekiwała w małżeństwie.

Z biegiem czasu Alicja zaczęła zdawać sobie sprawę, że jej małżeństwo było fasadą. Damian wydawał się grać rolę idealnego męża tylko przed swoimi przyjaciółmi, a w domu, w czterech ścianach, był zupełnie innym człowiekiem. Jego troska i uwaga dla niej zniknęły, a ona czuła się samotna i niewidoczna.

Alicja zrozumiała, że nie chce przeżywać życia, w którym jej mąż będzie zmieniał swoje zachowanie w zależności od okoliczności. Potrzebowała prawdziwego partnera, a nie kogoś, kto gra rolę, aby zadowolić otoczenie.

Decyzja o rozwodzie stała się nieunikniona. Alicja zrozumiała, że zasługuje na kogoś, kto będzie ją cenił i szanował bez względu na okoliczności. Nie chciała już być częścią tej fałszywej gry.