Zadzwoniłam do męża, a tam kobiecy głos. Ale Danuta nie spieszyła się z wyjazdem, postanowiła się zemścić.

Paweł celowo pokłócił się z Danutą, żeby ona zabrała dzieci i wyjechała do matki. Zwłaszcza, gdy to było mu potrzebne. Tym razem przerósł samego siebie.

Przy czym nie zawsze mu się to udawało, ponieważ Danuta była osobą powściągliwą. A tu wszystko poszło gładko i żona już pakowała rzeczy.

Nie bał się stracić żony. Ponieważ wiedział, że nigdzie się nie uda. Dwójka dzieci i wspólna hipoteka – to mówiło wszystko.

„Nic się nie stanie, będzie tam mieszkać tydzień, nie rozpadnie się! Zwłaszcza że czasami takie kłótnie w życiu rodzinnym są na korzyść” – myślał Paweł i uśmiechał się, patrząc na żonę, która pędnie się pakowała.

– Mówiłem ci, że zawsze uciekasz od problemów, zamiast je rozwiązywać – krzyczał za Danutą.

– Chcesz, żebyśmy porozmawiali? Dobrze, chodź – żona usiadła na pufie, pokazując, że jest gotowa do rozmowy.

– Nie, teraz tego już nie potrzebuję. Gdybyś naprawdę chciała naprawić nasze relacje, pomyślałabyś o tym wcześniej – zdecydowanie odmówił Paweł.

– No dobrze, porozmawiajmy.

– Nie, musisz się uspokoić i zebrać myśli. Dopóki jesteś w takim nastroju, to bezużyteczne. Tylko gorzej się pokłócimy. Więc zabierz dzieci i jedź do mamy. Jak się odpoczniesz i zbierzesz myśli, porozmawiamy – mąż nadal trzymał się swojego stanowiska.

Danuta z dziećmi dotarły dopiero wieczorem. Nawet pomimo tego, że małżonkowie się pokłócili, postanowiła zadzwonić do Pawła. Myślała, że on martwi się. Jednak wcale nie to oczekiwała usłyszeć.

– Halo, kto to? – zapytała, gdy usłyszała w telefonie nieznany kobiecy głos.

– To cię już nie powinno dotyczyć. Nie ma potrzeby dzwonić tutaj – odpowiedziała bezczelnie nieznajoma.

– Chyba się pomyliłam – zagapiła się dziewczyna i rzuciła słuchawkę.

Danuta pomyślała, że wybrała zły numer i jeszcze raz postanowiła go sprawdzić. Ale sprawa w tym, że znała numer Pawła na pamięć.

W efekcie nic nie było jasne. Numer jego, a odpowiada tam niezrozumiała kobieta! Zwłaszcza, że była to nieznajoma!

Chociaż, gdy się uspokoiła, pojawiło się wyraźne uczucie, że wcześniej już gdzieś słyszała ten głos.

Tylko kiedy i gdzie dokładnie – nie mogła sobie przypomnieć.

W końcu Danuta postanowiła zadzwonić ponownie. Może to jednak błąd i sama się wykręciła?

– Mówiłam – przestań dzwonić! – odpowiedziała ta sama kobieta i rzuciła słuchawkę.

Danuta nawet nie zdążyła odpowiedzieć. A jeszcze nie mogła znieść, gdy ją przerywają. Dlatego postanowiła zadzwonić jeszcze raz, żeby wszystko wyjaśnić.

– Słucham! – tym razem odpowiedział już mąż.

– Paweł, to ja – szepnęła Danuta.

– A, rozumiem. Dotarłyście bezpiecznie?

– Tak, a ty z kim?

– W sensie z kim? Oczywiście z kim mogę jeszcze być – odpowiedział pewnie mąż.

– A co za kobieta wtedy odbierała telefon? – Danuta bardzo nerwowała się.

– Masz w głowie? Właśnie ci odpowiedziałem. Jakąś inną kobietę? Powtarzam, że jestem sam. Nie pogarszaj sytuacji swoimi podejrzeniami. Wszystko, chcę spać. Pa!

Paweł odłączył telefon i zwrócił się do Pauliny.

– Dziwna jakaś. Mam wrażenie, że coś podejrzewa – podzielił się Paweł z tą samą nieznajomą kobietą, która była w jego ramionach.

– Tak, kobietom właściwe jest tworzenie podejrzeń. A ty nie chcesz jej już powiedzieć o nas? Paweł, sam mówisz, że ona cię jako kobieta nie satysfakcjonuje.

– Nie, nie chcę i nie wracajmy do tego tematu – Paweł znów chciał jak najszybciej zakończyć rozmowę.

– Ale dlaczego? Jesteśmy razem już pół roku – nie przestawała upierać się dziewczyna.

– I co? Wszystko mnie satysfakcjonuje. Nie chcę rzucać rodziną. Paulina, to wszystko, dość. Nie marnujmy naszego cennego czasu i zajmijmy się czymś przyjemniejszym.

Paulina początkowo zgodziła się na rolę kochanki, ale z czasem zrozumiała, że ten wariant jej nie odpowiada. Zbyt bardzo zaczęła tęsknić za Pawłem i męczyło ją, że mogą się widywać tylko wtedy, gdy mu to pasuje.

Dlatego postanowiła zrobić wszystko, żeby Danuta podejrzewała o męskie wybryki. Kiedy Paweł wychodził, żeby się napić, ona odebrała telefon, a potem usunęła wiadomości.

Bardzo chciała, żeby Danuta przyjechała w środku nocy i ich przyłapała. A potem zebrała rzeczy i natychmiast złożyła wniosek o rozwód. Na to właśnie liczyła, ale póki co jej nic się nie udawało.

„No cóż. Mam plan B” – pomyślała Paulina w tym momencie.

A potem Danuta przypomniała sobie, czyj to był głos.

– Mamo, wiem, z kim rozmawiałam. To jego była Paulina. Na pewno to jej głos. Ona jakoś przychodziła, żeby wyjaśnić relacje z nim i zabrać swoje rzeczy. To było jeszcze przed ślubem. Czyżby on z nią się połączył? – Danuta zakryła usta rękami, jakby próbując stłumić swój horror.

– Córeczko, uspokój się – próbowała ją wesprzeć Katarzyna.

– Jak mogę się uspokoić, gdy mój mąż mnie zdradza w naszym własnym łóżku? Teraz przyjadę i tak mu nałożę, że to mało nie będzie.

– Przestań! Czy nie rozumiesz, że ta Paulina tego oczekuje? Myślisz, że odpowiedziała ci po prostu tak? Ona dąży do tego, żebyś przyjechała, wywołała skandal i zebrała wszystkie swoje rzeczy – zapewniała ją matka.

Danuta zaczęła płakać z oburzenia, zakrywając usta ręką, żeby nie obudzić dzieci.

– Słuchaj, teraz, gdy jesteś zdenerwowana, usiądziesz za kierownicą i na pewno będzie nam ciężej. A ona zrobiła to specjalnie, jak nie zrozumiesz? Trzeba być mądrzejszym. Oczywiste, że to natychmiastowy rozwód, ale musi być korzystny dla ciebie i dzieci.

– To znaczy jak?

– Tak! Po takim wszystkim musisz go zostawić bez niczego. Będzie głodny jak sokół, a ty na koniu. Jeśli już odchodzisz, rób to efektownie. Taką zemstę na pewno zapamięta na całe życie. A skandalem nikomu niczego nie udowodnisz, tylko wystawisz się na śmieszek – Katarzyna mówiła bardzo przekonująco.

Danuta zrozumiała, że matka ma rację i obiecała, że nie popełni głupot. Tym bardziej, że trzeba było skupić się na rozwiązaniu ważnych spraw.

Tym bardziej, gdy teraz wszystko ułożyło się na swoim miejscu i stało się jasne, dlaczego mąż prowokuje ją do skandali i wyjazdów do matki.

Paulina nie rozumiała, co się dzieje i dlaczego Danuta do tej pory nie przyjechała. Już trzy godziny temu mogła przyjechać, a jej tu wciąż nie ma. Postanowiła sama zadzwonić.

– I po co dzwonisz do mnie w środku nocy? – usłyszała Paulina w telefonie.

Nie miała pojęcia, że teraz rozmawia nie z Danutą, a z jej matką Katarzyną.

– Dlaczego nie zadzwonisz, gdy po takim z nim na pewno nie zasniesz? Przestań udawać, że mnie nie rozpoznałaś. Więc dlaczego nie przyjechałaś? – prowokowała Paulina.

– A po co?

– W sensie? Twój mąż zdradza cię ze mną, a ty na to spokojnie reagujesz? – nie przestawała uparcie ta bezczelna osoba.

– Wyobraź sobie! Myślisz, że nie domyśliłam się o waszych romasach? Błagam cię, było to jasne od samego początku. Chcesz go zabrać – zabieraj! Tylko będzie jeden warunek. Jeśli bez niego nie możesz, koniecznie to zrób – pewnie mówiła Katarzyna.

– Jakie?

– Oddasz mi 3 miliony i my z dziećmi nigdy nie pojawimy się w waszym życiu. Nawet nie zamierzam ubiegać się o alimenty.

– W sensie? – zdziwiła się Paulina.

– A ty co chciałaś? Muszę spłacić hipotekę. Tylko dla tego go toleruję. No, to dobrze, zgoda?

– Dobrze, przeliczę ci. I odchodzisz, zrozumiałaś? – nie przestawała dziewczyna.

– Tak, bez pytań.

Następnego dnia Danuta bardzo zdziwiła się, gdy zobaczyła taką kwotę na swoim koncie.

Nie zastanawiając się od razu złożyła wniosek o rozwód. A Paulinę czekała nieprzyjemna niespodzianka.

– Jaka jesteś idiotko? Co narobiłaś? – krzyczał na nią Paweł.

– I dobrze, że od ciebie odstąpiła. Teraz nie będziemy musieli się chować w kątach jak uczniowie.

– Jesteś nienormalna! Przecież pracowałem w firmie jej brata.

– To co? – zdziwiła się Paulina.

Okazało się, że przez cały ten czas Paweł jej bezczelnie kłamał, mówiąc, że kieruje własną firmą. W rzeczywistości był tam zastępcą dyrektora, który był dobrze oceniany.

– Teraz jej brat mnie wyrzuci. Czy w ogóle rozumiesz, że taką pensję i stanowisko nie znajdę tutaj? – dalej narzekał Paweł.

– Dobrze, wiesz co. Niewolnicy mnie nie interesują. Spieprzaj stąd.

– Dokąd? Żona mnie nie puści z powrotem. Hipoteka była na niej i mieszkanie nie jest moje.

– A to mnie już nie obchodzi. Bezrobotny nie sprzedał się za darmo. Idź i zapomnij, że się znamy – z absolutnym obojętnością powiedziała Paulina i zamknęła drzwi przed nosem byłego.

Tak Paweł został niczym, a Danuta – z dziećmi, mieszkaniem i dwoma milionami. Bo na hipotekę trzeba było oddać znacznie mniej. Reszta – za szkodę moralną, żeby nikomu nie chciało się z nią tak postępować.